شنبه 5 مرداد ماه سال 1387
نوشته شده توسط: گروه نویسندگان
گفتم:
«وقتی به بامدادان
مهر سپهر،جلوه گری را،
آغاز می کند؛
وقتی که مهر
پلک گرانبار خواب را،
با ناز و با کرشمه ز هم باز می کند
آنگه ستاره ی سحری،
در سپیده دم
خاموش می شود...»
آنجا که مرا گفت : «فقط همین؟»٬
دریافتم با هیچ روبرویم!
حامد...





